சிவா தியாகராஜா

என் பிள்ளை போகப் போகிறான் என்றதும் எல்லோர் முகங்களிலும் கவலை படிந்து போனது போன்ற துயர். வீட்டில் ஓரு விதமான மௌன நிலை. வாகனத்தில் ஏறி கை காட்டும் பொழுது அவன் முகத்தில் சோகம் அப்பியிருந்தது. என் கண்கள் குளமாகி விட்டது. என் கண்களில் நீர் வழிவதை அவன் கண்டால் கலங்குவானே என்பதால் என் கண்களைத் துடைக்காமலே திரையிட்ட கண்ணீரோடு கை காட்டினேன். எனக்கு அப்போது தெரியாது அன்று அப்போதுதான் என் பிள்ளையைக் கடைசியாகப் பார்க்கிறேன் என்பது..... மிகுதி
2 comments :
ஒரு வீரனுக்கும் அவன் வீரத் தாய்க்கும் எனது வணக்கங்கள்
-நிர்வியா
கப்டன் மயூரனுக்கு என் உணர்வு பூர்வமான கண்ணீர் அஞ்சலி
aathipan | Email | 12.04.04 - 12:44 pm | #
Post a Comment